Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0

14-11-2015, Jasper Smits. 2015 is het jaar van klimaatbewustwording in de wereld en de wereld moet als één actie ondernemen. De zeespiegel stijgt en wij als wereldburger zijn daar deels verantwoordelijk voor. Maar wie is verantwoordelijk voor ons? Wie zorgt ervoor dat wij weten wat wij moeten doen om de koolstofdioxide uitstoot te verminderen? Wie stelt (gedrags)regels op en zorgt voor een controle hierop? Wie controleert bedrijven op een duurzaam beleid? Dat is de taak van onze overheid, de Nederlandse overheid in ons geval. Die moet ervoor zorgen dat de bijdrage van Nederland aan het broeikaseffect minimaal blijft. De overheid is daar ook druk mee bezig. Van 20 november tot 11 december zijn afgevaardigden in Parijs waar de jaarlijkse klimaatconferentie van de Verenigde Naties plaats zal vinden. Oftewel de COP21, ‘Conference Of Parties’, waar wereldleiders van 195 verschillende landen samenkomen om te praten over hoe ze de uitstoot van broeikasgassen gaan  beperken. Hier worden de richtlijnen voor onze nabije toekomst besproken met als doel om de opwarming van de aarde niet meer te laten zijn dan 2°C in het jaar 2030. De gemaakte afspraken gaan in nadat het Kyoto-protocol in 2020 afloopt.

Maar dan? De afspraken worden (nog) niet vastgelegd in de wet, dus wat of wie controleert de overheid op het nakomen van de afspraken die ze zal maken in Parijs? Wat gebeurt er als de gemaakte afspraken niet na worden gekomen? Wat zet de overheid aan tot actie?

Het doel van de oprichting van KeryxKlimaatbode is om de acties en ondernemingen van de overheid te relativeren, te bediscussiëren en te brengen naar de burger. Een belangrijk aspect van een werkende democratie is dat de burger weet waar haar overheid mee bezig is, oftewel transparantie. Dat is het middel waarmee er gewerkt zal worden. Door een grotere transparantie te creëren, zal er een beter antwoord ontstaan bij de burger op de vraag ‘Komt de overheid haar gemaakte afspraken en beloftes na?’

Met andere woorden, wij zorgen ervoor dat de overheid aansprakelijk wordt gehouden voor het omgaan met de gemaakte afspraken (tijdens COP21 in dit geval).  Onze taak wordt beschreven door onze eigenaardige naam. De keryx was een bode in het oude Griekenland. Hij vertelde de boodschappen tussen de koningen, steden en overheden, zonder daarbij de boodschap te veranderen of te beïnvloeden in zijn gewin. Dat is ook onze taak. Wij schrijven over wat  de overheid doet en wat ze niet doet op het gebied van klimaatafspraken. Maar ook over hoe de overheid aansprakelijk moet worden gehouden? Wordt de overheid gecontroleerd door overheden van andere landen, dus een internationaal verbond, door de regering of door de burger (alleen of collectief)? (Karlsson-Vinkhuyzen, 2015)[1] Om deze vragen te beantwoorden is het van belang om te achterhalen wat de werkelijke drijfveer is van de overheid.

Als er niks gedaan wordt aan de opwarming van de aarde, zullen de gevolgen groot zijn. Er zijn landen die totaal onder water kunnen komen door de verhoging van de zeespiegel (waaronder Nederland), het aantal bosbranden zal vergroten, het aantal droogtes zal toenemen met hongersnood als gevolg en meer dan 30% van de diersoorten op aarde hebben een kans om uit te sterven.[2]  Het doel van de overheid aansprakelijk stellen is dan ook om nationale en internationale maatregelen te stimuleren die het broeikaseffect tegen gaan.

[1] Karlsson-Vinkhuyzen, S., 2015. Paris and then? Holding states to account. Wageningen University, Public Administration and Policy Group. Pagina 1 en 6.

[2] http://edition.cnn.com/2015/10/30/world/cop21-paris-conference-five-things/